Yürüyüşe başlayıp üçüncü gün bırakıyorum; bunu düzene sokanlar nasıl yaptı?
Bilge· 13 cevap · 2 takipçi
Her pazar aynı kararı veriyorum: Bu hafta akşamları yürüyüşe çıkacağım. Pazartesi hevesle ayakkabıları giyiyorum, salı idare ediyorum, çarşamba yorgunum diye oturuyorum.
Sonra haftanın geri kalanı da öyle geçiyor. Aslında yürürken sıkılmıyorum, eve dönünce iyi hissediyorum. Zor gelen kısım kapıdan çıkmak. Büyük hedef koyunca da kaçırdığım gün gözümde büyüyor, sanki bütün düzen bozulmuş gibi bırakıyorum.
Kendime kızmaktan yoruldum artık. Siz yürüyüşü hayatınıza nasıl yerleştirdiniz? Her gün aynı saat mi işe yaradı, yoksa fırsat buldukça kısa kısa çıkmak mı? Yanınızda biri olunca devam etmek kolaylaşıyor mu? Ben bazen arkadaşla sözleşiyorum ama onun işi çıkınca kendi planım da iptal oluyor. Özellikle gün boyu çalışanların bunu nasıl sürdürdüğünü merak ediyorum. Başlangıçta sizi gerçekten dışarı çıkaran küçük şey neydi? Adım sayısını takip etmek motive mi etti, daha çok baskı mı yaptı?
Kusursuz bir program aramıyorum, bu sefer devam edebileyim yeter. Belki ayakkabıları kapının yanına koymak bile başlangıçtır; sizde böyle küçük etkili bir değişiklik oldu mu?