İyiymiş gibi davranmak sizce yorar mı?

Bazı günler biri “Nasılsın?” diye sorduğunda düşünmeden “İyiyim” diyoruz. Oysa kafamızın içinde onlarca düşünce dönüyor olabilir. Konuyu uzatmamak, kimseyi üzmemek ya da kendimizi anlatacak gücü bulamamak bazen susmayı daha kolay hale getiriyor.

Dışarıdan her şey yolundaymış gibi görünmek, içimizde olanları değiştirmiyor. Yine de herkes duygularını aynı şekilde paylaşmıyor; birileri konuşarak rahatlıyor, birileri yürüyüşe çıkıp yalnız kalmayı tercih ediyor. Her şeyi herkese anlatmak zorunda değiliz ama kendimize karşı dürüst olabilmek önemli hissettirebilir.

Siz moraliniz bozukken belli eder misiniz, yoksa çevreniz fark etmesin diye gülümser misiniz? Duygularınızı saklamak sizi daha mı çok yoruyor? Kendinizi rahat hissettiğiniz birine içtenlikle “Bugün iyi değilim” diyebilmek sizce neden bazen bu kadar zor?