Yalnız yürüyüşe çıkmak düşünmeye iyi gelir mi?

Bazen gün içinde o kadar çok ses duyuyoruz ki kendi düşüncelerimizi dinlemeye fırsat bulamıyoruz. İş, okul, telefon bildirimleri ve sürekli konuşan insanlar derken akşam olduğunda zihnimiz karmakarışık olabiliyor. Böyle zamanlarda kulaklığı bile takmadan kısa bir yürüyüşe çıkmak insana iyi gelebiliyor.

Yürürken bir yandan etrafı izliyor, bir yandan gün içinde yaşadıklarımızı düşünüyoruz. Bazen kafamızı kurcalayan bir meseleye farklı açıdan bakmaya başlıyoruz. Tabii herkes yalnız kalmaktan hoşlanmıyor. Bazıları yürüyüş arkadaşını yanında isterken bazıları sessizliği tercih ediyor. Her iki seçimin de kendine göre güzel tarafları var.

Siz canınız sıkkın olduğunda yürüyüşe çıkar mısınız? Tek başınıza yürümek düşüncelerinizi toparlıyor mu, yoksa aklınızdaki meseleleri daha fazla mı büyütüyor? En sevdiğiniz yürüyüş rotası neresi?