Her gün spor yapmak şart mı?

Salon fotoğrafı, dinlenmeyi tembellik gibi gösterir. Oysa her gün aynı ağırlık, aynı tempo, bedeni güçlendirmez. Kas ve eklem, aradaki boşlukta toparlanır. Üç dört düzenli gün, yedi yarım günden daha çok iş yapar. Şart olan, hiç kaçırmamaktır. Kaçırılınca suçluluk ertesi haftayı da yer. İyi program, hayatın arasına sığar. Çocuk okula gittikten sonra yarım saat, öğle arası yürüyüş, akşam kısa bir ev seansı. Salon şart değildir. Şart olan, nefesin hızlanması ve bunun tekrar etmesidir. Her gün gitmek bazılarına ilaç gibi gelir. Onlar bırakınca uyku ve ruh dağılır. Bu da geçerlidir. Ölçü, ertesi sabah kalkabilmektir. Ağrı övünülecek bir sonuç değildir. Yürüyüş, esneme ve bir gün tam boşluk da antrenmanın parçasıdır. Arkadaş çevresi “bugün de gitmedin” diyebilir. Beden ise seri bozulunca değil, zorlandıkça konuşur. Amaç ceza günlüğü değil, sürdürülebilir bir ritmdir.