Tarife sadık kalmak mı, değiştirmek mi?

Klasik bir yemeğin ilk kuralı, onu bozmamaktır. Margaritaya gereksiz malzeme eklenince pizza başka bir şeye döner. Sadakat, tembeli değil, ölçüyü korur. Un, su, tuz ve süre yerli yerindeyse sonuç da oturur. Buna karşılık hiç şaşmayan tarif, mutfağı kopya defterine çevirir. Evdeki buzdolabı her zaman tarifle aynı değildir. Bir ot eksikse, peynir farklıysa, el alışır ve yemek o eve ait olur. Değiştirmek cesaret ister, ama her cesaret lezzet değildir. Tuz son anda, bir tek değişiklikle denenirse neyin işe yaradığı görülür. Aynı tencerede beş yenilik birden olursa suçlu bulunmaz. Aile tarifi de bu yüzden sert korunur. Anneannenin ölçüsü bozulursa hafıza da dağılır. Yine de yeni bir el, aynı yemeğe ince bir fark katabilir. Sadık kalmak saygıdır. Ara sıra sapmak ise mutfağın yaşadığını gösterir. İkisi sırayla kullanılır. Önce doğru hali öğrenilir, sonra bir şey eksiltilir ya da eklenir. Tarif kutsal metin değil, sağlam bir başlangıçtır.