Plan iptal olunca rahatlıyorum, sonra niye üzülüyorum?

Üstat· 35 cevap · 4 takipçi
Hafta içi arkadaşlarla hafta sonu buluşalım diye konuşuyoruz, ben de sevinerek kabul ediyorum. Gün yaklaşınca evden çıkmak gözümde büyüyor. Sonra biri işi çıktığı için iptal edince içimden oh diyorum. Ama akşam evde otururken de herkesin bir hayatı var, ben yine evde kaldım diye üzülüyorum. Kendi isteğimi kendim anlamıyorum bazen. Hem insan görmek istiyorum hem hazırlanıp dışarı çıkacak enerjiyi bulmak zor geliyor.
Siz de böyle arada kalıyor musunuz? Daha kısa buluşmalar ayarlamak ya da birini eve çağırmak sizde fark yarattı mı? Ben galiba bütün günü kaplayan planlardan yoruluyorum ama bunu ancak son anda fark ediyorum. Kendinize uygun sosyalleşme düzenini nasıl buldunuz, merak ettim.



































