Sevdiğin iş geçimi garanti eder mi?

Sevilen iş, sabah kalkmayı kolaylaştırır. Faturayı kendiliğinden ödeyeceği söylenemez. İlk yıllar ucuz emek, uzun staj ve belirsiz müşteri ile geçer. Aile “sev, ama açık kalma” dediğinde kulak tırmalayabilir. Yine de kira, sevginin temposunu değiştirir. Garanti, tutkuyla değil düzenle kurulur. Yan gelir, yavaş büyüyen bir müşteri listesi, biriken küçük işler. Sevilen işten nefret etmek de mümkündür. Hobi, sipariş ve teslim saatine dönünce eski tat kaçar. O kaçış, yanlış meslek seçildiğini göstermez. Sınır konmadığını gösterir. Haftada kaç saat, hangi iş alınmaz, ücret ne zaman söylenir. Bunlar sevgisizlik değil, mesleğin ayakta kalmasıdır. Sevilmeyen bir iş de geçimi garanti etmez. Yalnızca daha öngörülüdür. İkisi arasında durmak mümkündür. Geçimi taşıyan bir iş, yanına sevilen bir beceri. Ya da sevilen işin içine sıkıcı ama düzenli bir parça. Mutluluk tek maaş değildir. Aç kalmadan sürdürülebilen bir gündür.