Sadece işi düşünce yazan arkadaş gerçekten arkadaş mı?

Telefon bir anda çalıyor, ekranda aylardır sesini duymadığınız bir arkadaşın adı beliriyor. Önce seviniyorsunuz, “Demek beni hatırladı” diyorsunuz. İki dakika hal hatırdan sonra asıl cümle geliyor: “Senden küçücük bir ricam olacaktı.” O an yüzünüzdeki gülümsemenin nasıl değiştiğini tahmin etmek zor değil.

Elbette arkadaşlık biraz da zor zamanlarda birbirine destek olmak demek. Herkesin hayatı yoğun, aylarca görüşememek tek başına kötü niyet göstergesi değil. Ama iletişim hep tek taraflıysa ve biri sadece ihtiyacı olduğunda ortaya çıkıyorsa insan ister istemez kendini kullanılmış hissediyor.

Siz böyle mesajlara nasıl karşılık veriyorsunuz? Açıkça rahatsız olduğunuzu söyler misiniz, yoksa kırmamak için yine yardımcı mı olursunuz? Arkadaşlıkta gerçekten önemli olan sık görüşmek mi, yoksa ihtiyaç yokken de birbirini hatırlamak mı?